அஸ்வமேதிக பர்வம்

பீஷ்மரின் போதனைகளுக்குப் பின்னரும் குருக்ஷேத்திர அழிவின் பாரம் யுதிஷ்டிரரை விட்டு நீங்கவில்லை. அரசு மீண்டிருந்தாலும் அந்த வெற்றி எவ்வாறு கிடைத்தது என்ற நினைவு அவரை பிராயச்சித்தம் தேடச் செய்கிறது.

சார்வபௌம அதிகாரம், புண்ணியம், பிராயச்சித்தம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய அஸ்வமேதத்தை செய்ய வியாசர் அறிவுறுத்துகிறார். ஆனால் போரால் அரச கருவூலம் பலவீனமடைந்தது; யாகத்துக்கு பெரும் செல்வம் தேவை.

இதனால் பிரச்சினை ஆன்மீகத்துடன் நடைமுறையிலும் உள்ளது. ஏற்கனவே போரால் சிதைந்த மக்களிடம் புதிய சுமையை ஏற்றாமல் யுதிஷ்டிரர் பரிகாரம் செய்ய விரும்புகிறார்.

மன்னன் மருத்தன் முன்பு புதைத்த பெரும் செல்வத்தைப் பெறலாம் என்று வியாசர் கூறுவதால், மக்களிடமிருந்து மீண்டும் பெரும் வரி வசூலிக்காமல் யாகத்தை நடத்த வழி கிடைக்கிறது.

பாண்டவர்கள் பழைய மன்னன் மருத்தனுடன் தொடர்புடைய செல்வத்தை மீட்க செல்கிறார்கள். இந்த நிகழ்வு போருக்குப் பிந்தைய புதிய அரசை பழைய அரச யாக மரபுடன் இணைக்கிறது.

அந்த செல்வம் யுதிஷ்டிரரின் அஸ்வமேதத்திற்கான பொருளாதார அடிப்படையாகிறது. பிராயச்சித்த யாகம் காயமடைந்த நாட்டின் மீது புதிய பொருளாதார அநியாயமாக மாறாமல் காக்கிறது.

செல்வம் திரும்பக் கொண்டு வரப்பட்டு யாகம், தானம், விருந்தோம்பல் ஆகியவற்றுக்குத் தயாராகிறது.

புனித நோக்கம் மட்டும் போதாது; அதை அடையும் வழியும் தேவையற்ற துன்பத்தை அதிகரிக்கக்கூடாது என்ற மகாபாரதப் பாடத்தை இது வலியுறுத்துகிறது.

போருக்குப் பின், போருக்கு முன் கிருஷ்ணர் அளித்த ஆழமான போதனையை முழுமையாக நினைவில் வைத்திருக்க முடியவில்லை என்று அர்ஜுனன் கூறி மீண்டும் போதிக்குமாறு கேட்கிறான்.

முந்தைய வெளிப்பாடு தனித்துவமான யோக நிலைக்குள் ஏற்பட்டது; அதை வார்த்தைக்கு வார்த்தை மீண்டும் சொல்ல முடியாது என்று கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். அதற்குப் பதிலாக பழைய உரையாடல்கள் மற்றும் தத்துவ போதனைகள் மூலம் புதிய உபதேசம் அளிக்கிறார்.

அனுகீதா ஆத்மா, கர்மம், ஞானம், ஒழுக்கம், துறவு, மோட்சம் ஆகியவற்றை விவாதிக்கிறது. அதன் சூழல் பகவத்கீதையிலிருந்து வேறுபட்டது: அர்ஜுனன் இனி உடனடி போர்ச் சிக்கலில் இல்லை; வெற்றிக்குப் பின் வாழ்வை புரிந்துகொள்ள முயல்கிறான்.

இந்த வேறுபாடு முக்கியம். முதல் கீதா நெருக்கடியில் செயல் செய்யத் தயாராக்குகிறது; அனுகீதா நெருக்கடி கடந்தபின் ஞானத்தை எப்படி காக்கவும் ஆழப்படுத்தவும் என்று கேட்கிறது.

யாகத்திற்காக புனிதப்படுத்தப்பட்ட குதிரை சுதந்திரமாக விடப்படுகிறது; அதை பின்தொடர்ந்து காக்க அர்ஜுனன் நியமிக்கப்படுகிறான். குதிரை செல்லும் அரசுகள் யுதிஷ்டிரரின் அதிகாரத்தை ஏற்கவோ சவாலிடவோ வேண்டும்.

அமைதியாக ஒப்புதல் பெற முடிந்தால் தேவையற்ற கொலை தவிர்க்க வேண்டும் என்று அர்ஜுனனுக்கு அறிவுறுத்தப்படுகிறது. எனவே இந்தப் பயணம் குருக்ஷேத்திரம் போல முழு அழிவிற்காக அல்ல; அரசியல் அங்கீகாரம் பெறுவதற்காக.

சில அரசுகள் எதிர்த்து போர்கள் நடத்துகின்றன; சிலர் யுதிஷ்டிரரின் அதிகாரத்தை ஏற்று யாகத்திற்கு அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

குதிரையின் பயணம் போருக்குப் பிந்தைய மறுகட்டமைப்பின் அரசியல் வரைபடமாகிறது. பழைய பகையை செயல்படும் அமைதியாக மாற்றுவது அர்ஜுனனின் புதிய பணியாகிறது.

குதிரை மணிபூரை அடையும் போது அர்ஜுனன் சித்ராங்கதையால் பிறந்த தனது மகன் பப்ருவாஹனனை சந்திக்கிறான். இளம் மன்னன் முதலில் மரியாதையுடன் வருகிறான்; போருடன் அல்ல.

க்ஷத்திரிய மன்னனாக அஸ்வமேதக் குதிரையை சவாலிடாததற்காக அர்ஜுனன் அவனை கண்டிக்கிறான். அர்ஜுனனின் நாக மனைவி உலூபியும் அந்த தருணத்தின் வீரக் கடமையை நிறைவேற்றுமாறு பப்ருவாஹனனைத் தூண்டுகிறாள்.

தந்தை–மகன் இடையே கடுமையான போர் நடக்கிறது. பப்ருவாஹனனின் திறமை மிகுந்ததாக வெளிப்பட்டு அர்ஜுனன் போரில் வீழ்கிறான்.

அரசியல் யாகப் பயணம் திடீரென குடும்ப நெருக்கடியாகிறது. ஒழுங்கை மீட்டெடுக்க வந்த பயணம் அர்ஜுனனை குருக்ஷேத்திரத்திற்கு முன்பே உருவான தனது குடும்பப் பிணைப்புடன் எதிர்கொள்ளச் செய்கிறது.

அர்ஜுனன் வீழ்ந்ததும் சித்ராங்கதையும் பப்ருவாஹனனும் துயரத்தில் ஆழ்கிறார்கள். பீஷ்மரின் வீழ்ச்சியில் அர்ஜுனனின் பங்குடன் தொடர்புடைய ஒரு சாபத்தை தீர்க்கவே இந்த மோதல் நடந்தது என்று உலூபி வெளிப்படுத்துகிறாள்.

உலூபியின் தலையீடும் நாகர்களுடன் தொடர்புடைய உயிர்ப்பிக்கும் மணியும் மூலம் அர்ஜுனன் மீண்டும் உயிர் பெறுகிறான். தன் தந்தையை நிரந்தரமாக கொன்றுவிட்டேன் என்ற பயத்திலிருந்து பப்ருவாஹனன் விடுபடுகிறான்.

குடும்பச் சோகமாக தோன்றியது கர்ம தீர்வாக மாறுகிறது. அர்ஜுனனின் குறியீட்டு மரணம் மகாபோரின் ஒரு கடனைத் தீர்க்கிறது; ஆனால் அவன் பணியை முடிக்கவில்லை.

தந்தை, மகன், சித்ராங்கதை, உலூபி ஆகியோர் சமரசம் அடைகிறார்கள்; யுதிஷ்டிரரின் யாகத்தில் பங்கேற்க பப்ருவாஹனன் அழைக்கப்படுகிறான்.

குதிரையின் சுற்றுப்பயணம் முடிந்த பின் அர்ஜுனன் திரும்புகிறான்; மகா யாகத்திற்கான ஏற்பாடுகள் தொடங்குகின்றன. அரசர்கள், உறவினர்கள், முனிவர்கள், விருந்தினர்கள் கூட, யுதிஷ்டிரர் யாக தீட்சை ஏற்கிறார்.

அஸ்வமேதம் விரிவான சடங்குகள், பெரும் தானங்கள், விருந்தோம்பலுடன் நடைபெறுகிறது. அரசியல்பூர்வமாக யுதிஷ்டிரரின் சார்வபௌம அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது; மதரீதியாக போருக்குப் பிந்தைய புண்ணியம் மற்றும் பிராயச்சித்தத்துடன் இணைகிறது.

இது புதிய அரசாட்சியையும் காட்டுகிறது. பாண்டவர்கள் இனி கௌரவர்களை வீழ்த்துவதற்காக அல்ல; நாட்டை நிலைநிறுத்தி வெற்றியை சட்டபூர்வ பொதுஒழுங்காக மாற்ற முயல்கிறார்கள்.

ஆனால் மகாபாரதம் பெருமையையே தர்மத்தின் இறுதி அளவாக ஏற்கவில்லை. மகா யாகத்துக்குப் பிறகு சிறிய ஆனால் எதிர்பாராத விமர்சகர் தோன்றுகிறான்.

யாகம் முடிவில் உடலின் ஒரு பகுதி பொன்னாக மாறிய கீரிப்பிள்ளை வருகிறது. யுதிஷ்டிரரின் மாபெரும் அஸ்வமேதம் ஒரு ஏழை குடும்பம் செய்த முழு தன்னலமற்ற தியாகத்திற்கு சமமல்ல என்று கூறுகிறது.

பசி பட்ட குடும்பம் ஒரு விருந்தினருக்கு தங்களிடம் இருந்த மிகச் சிறிய உணவையும் ஒவ்வொருவராக தங்களுடைய உயிர் தேவையைத் துறந்து கொடுத்த கதையை அது கூறுகிறது.

அவர்களின் தானம் மிகுதியிலிருந்து அல்ல; உயிர்வாழ தேவையானதை விட்டுக்கொடுத்ததில் இருந்து வந்தது. அதனால் அதன் நெறி மதிப்பு பெரும் செல்வத் தானத்தைவிட உயர்ந்தது என்று கதை சொல்கிறது.

இவ்வாறு அஸ்வமேதிக பர்வம் அரச பெருமைக்கு ஒரு நெறி திருத்தத்துடன் முடிகிறது. அரச ஒழுங்கும் யாகமும் முக்கியம்; ஆனால் தன்னலமின்மை, கருணை, கொடுக்கும் மனம் காட்சியை விட உயர்ந்த தர்ம அளவுகள்.